TOPIK Vocab

ja · en · vi · zh · es · pt · id · th

คำศัพท์ภาษาเกาหลี 100 คำแรกที่ผู้เริ่มเรียนควรท่องมีอะไรบ้าง?

ให้เริ่มจากคำที่ใช้บ่อยที่สุด 100 อันดับแรก ซึ่งคัดออกมาจากคลังคำศัพท์ระดับต้นทั้งหมด 982 คำ โดยตารางในหน้านี้เรียงตามข้อมูลความถี่การใช้งานของ 국립국어원 (สถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ) เกณฑ์การคัดคือความถี่ล้วน ๆ ไม่ใช่ความยากง่ายของตัวอักษรหรือหมวดหมู่ตามตำราเรียน เมื่อจำครบ 100 คำนี้ โครงสร้างพื้นฐานของประโยคจะเข้าที่ คุณจะเริ่มจับใจความประโยคสั้น ๆ ได้และประกอบประโยคของตัวเองออกมาได้

ทำไมต้องเป็น 100 คำนี้ — เกณฑ์คือความถี่การใช้งาน

คำตอบตรง ๆ คือ ให้เริ่มจากคำที่ใช้บ่อยที่สุด 100 อันดับแรกในคลังคำระดับต้น 982 คำ ตารางด้านล่างจัดลำดับตามข้อมูลความถี่ของ 국립국어원 ไม่ได้เรียงตามลำดับบทเรียนหรือตามหมวดหมู่อย่างอาหาร สี สัตว์ ความต่างตรงนี้สำคัญกว่าที่คิด เพราะรายการแบบหมวดหมู่มักพาคุณไปเจอคำที่ดูน่าจำแต่แทบไม่โผล่ในบทสนทนาจริง แล้วคุณก็เสียแรงไปกับคำที่ยังไม่ถึงคิวของมัน

คำที่ติดอันดับต้น ๆ ของความถี่มีคุณสมบัติร่วมกันอย่างหนึ่ง คือมันปรากฏซ้ำในแทบทุกประโยค ไม่ว่าคุณจะอ่านข้อความในแชท ฟังประกาศบนรถไฟใต้ดิน หรือดูซีรีส์แบบเปิดซับ คำกลุ่มนี้จะวนกลับมาให้คุณเจอครั้งแล้วครั้งเล่า นั่นแปลว่าแรงที่ลงไปกับ 100 คำนี้ให้ผลตอบแทนต่อคำสูงกว่าคำที่เหลือในคลัง 982 คำอย่างชัดเจน และคุณจะเห็นผลลัพธ์เร็วพอที่จะไม่ถอดใจกลางทาง

เมื่อจำได้ครบ สิ่งที่ได้ไม่ใช่แค่ความรู้สึกว่ารู้ศัพท์เพิ่มขึ้น 100 คำ แต่คือโครงสร้างพื้นฐานของประโยค คุณจะเริ่มมองออกว่าประโยคหนึ่งแบ่งออกเป็นส่วนไหนบ้าง ตรงไหนคือผู้กระทำ ตรงไหนคือการกระทำ ตรงไหนเป็นส่วนขยายที่ตัดทิ้งได้โดยที่ความหมายหลักไม่หายไป คำที่ยังไม่รู้จะกลายเป็นช่องว่างที่พอเดาได้ แทนที่จะทำให้ทั้งประโยคกลายเป็นกำแพงทึบ

สัดส่วนชนิดของคำบอกอะไรเรา

ลองไล่สายตาลงมาตามตารางโดยยังไม่ต้องท่อง แล้วสังเกตแค่ว่าคำแต่ละตัวเป็นคำชนิดใด สิ่งที่คุณจะเห็นคือรายการนี้ไม่ได้เต็มไปด้วยคำนามรูปธรรมอย่างที่หลายคนคาดไว้ แต่แน่นไปด้วยคำกริยาพื้นฐาน คำสรรพนาม คำบอกเวลาและปริมาณ รวมถึงคำที่ทำหน้าที่เชื่อมประโยคเข้าด้วยกัน นี่คือหน้าตาปกติของรายการที่จัดตามความถี่ ไม่ใช่ความผิดพลาดของการคัดคำ

สัดส่วนแบบนี้ควรเปลี่ยนวิธีเรียนของคุณ คำนามควรจำคู่กับคำช่วยที่ตามหลังมัน เพราะในภาษาเกาหลี หน้าที่ของคำในประโยคถูกกำหนดด้วยคำช่วย ไม่ใช่ด้วยตำแหน่งของคำอย่างในภาษาไทย ส่วนคำกริยาและคำคุณศัพท์ควรจำในรูปผันที่ใช้พูดจริงอย่างน้อยหนึ่งรูป ไม่ใช่จำเฉพาะรูปพจนานุกรมที่ลงท้ายด้วย -다 เพราะแทบไม่มีใครพูดรูปนั้นออกมาตรง ๆ ในชีวิตประจำวัน

อีกอย่างที่สัดส่วนนี้บอกคือคำที่มีความถี่สูงมักมีความหมายกว้างและยืดหยุ่น คำเดียวใช้ได้ในหลายบริบทจนดูเหมือนคนละคำ ข้อดีคือคุ้มค่าแก่การจำมาก ข้อเสียคือถ้าคุณท่องคำแปลภาษาไทยไว้เพียงความหมายเดียว คุณจะสะดุดทันทีเมื่อเจอมันในบริบทอื่น ทางแก้ที่ได้ผลคือจำเป็นวลีสั้น ๆ ที่มีคำนั้นใช้อยู่จริง แทนที่จะจำเป็นคำโดดคู่กับคำแปลบรรทัดเดียว

วิธีเก็บ 100 คำให้จบใน 1–2 สัปดาห์

อย่าเริ่มด้วยการอ่านรวดเดียวจนจบตาราง ให้ซอยรายการออกเป็นชุดย่อยขนาดพอดีกับสมาธิของคุณ แล้ววางแผนให้แต่ละวันมีชุดใหม่หนึ่งชุด บวกกับการทบทวนชุดเก่าทั้งหมดที่ผ่านมาแล้ว การทบทวนสะสมแบบนี้กินเวลาน้อยกว่าที่คิดไว้มาก เพราะคำที่แน่นแล้วจะผ่านตาไปในพริบตา เหลือเวลาไว้ให้คำที่ยังไม่แน่นจริง ๆ

ในแต่ละรอบ ให้ทดสอบจากเกาหลีมาเป็นไทยก่อน แล้วค่อยกลับทิศเป็นไทยไปเป็นเกาหลี ทิศทางหลังยากกว่าและสะท้อนได้ตรงกว่าว่าคุณจำได้จริงหรือแค่คุ้นหน้าคำนั้น คำไหนที่ตอบไม่ออกในทิศทางนี้ ให้ดึงกลับเข้ากองที่ต้องทบทวนถี่ขึ้น ส่วนคำที่ตอบได้ทันทีก็ปล่อยให้ทิ้งช่วงห่างออกไป

และอย่าข้ามขั้นตอนที่คนส่วนใหญ่ข้าม คือการออกเสียงและการแต่งประโยคของตัวเอง หยิบคำจากชุดของวันนั้นมาประกอบเป็นประโยคสั้น ๆ เกี่ยวกับชีวิตคุณเอง ผิดไวยากรณ์บ้างในช่วงนี้ไม่ใช่ปัญหา เป้าหมายคือทำให้คำเคลื่อนจากการจำได้เมื่อเห็น ไปสู่การหยิบมาใช้ได้เอง ควบคู่กันไป ควรฟังเสียงเจ้าของภาษาของทุกคำด้วย เพื่อไม่ให้คุณจำคำด้วยเสียงที่ผิดตั้งแต่วันแรก ซึ่งแก้ทีหลังยากกว่าการจำให้ถูกตั้งแต่ต้นมาก

ขั้นต่อไป: ขยายจาก 100 คำสู่ระดับต้นทั้งหมด

เมื่อ 100 คำแรกอยู่ตัวแล้ว เป้าหมายถัดไปที่สมเหตุสมผลคือคลังคำระดับต้นทั้ง 982 คำ คุณจะรู้สึกว่าส่วนที่เหลือเบากว่าช่วงแรกอย่างเห็นได้ชัด เพราะคำใหม่เหล่านั้นมักปรากฏอยู่ในประโยคที่ประกอบขึ้นจากคำที่คุณรู้อยู่แล้ว คุณจึงเดาความหมายจากบริบทได้ก่อนจะเปิดดูคำแปลด้วยซ้ำ และการเดาที่ถูกต้องคือสิ่งที่ทำให้คำใหม่ติดแน่นกว่าการท่องซ้ำเฉย ๆ

จังหวะนี้ควรเปลี่ยนวิธีเก็บคำใหม่ด้วย จากการไล่ตามตารางเพียงอย่างเดียว ไปเป็นการเก็บคำจากสิ่งที่คุณอ่านและฟังจริง ทุกครั้งที่เจอคำใหม่ในบทสนทนาหรือข้อความสั้น ๆ ให้บันทึกไว้พร้อมประโยคต้นทางเสมอ วิธีนี้ทำให้คลังคำของคุณค่อย ๆ เอียงไปทางเนื้อหาที่คุณใช้จริง ไม่ใช่รายการกลาง ๆ ที่ใช้เหมือนกันหมดทุกคน

ถ้าปลายทางของคุณคือการสอบ ให้ใช้คลังคำระดับต้นเป็นฐานให้แน่นก่อน แล้วค่อยขยับไปทำความคุ้นเคยกับรูปแบบคำถามเป็นลำดับถัดไป รายละเอียดเรื่องรอบสอบ ค่าสมัคร เกณฑ์การตัดระดับ และรูปแบบข้อสอบมีการปรับเปลี่ยนได้ตามประกาศ จึงควรตรวจสอบกับเว็บไซต์ทางการก่อนวางแผนสอบทุกครั้ง

FAQ

ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะจำ 100 คำแรกได้ครบ?

ถ้าแบ่งเป็นชุดย่อยรายวันและทบทวนชุดเก่าสะสมทุกวัน โดยทั่วไปจบได้ใน 1–2 สัปดาห์ ตัวแปรสำคัญไม่ใช่จำนวนชั่วโมงต่อวัน แต่คือความสม่ำเสมอและการทดสอบย้อนทิศจากไทยไปเกาหลี

ควรท่องคำศัพท์ก่อน หรือเรียนไวยากรณ์ก่อน?

ทำคู่กันไปได้ แต่ในช่วงแรก 100 คำที่มีความถี่สูงนี้ให้ผลเร็วกว่า เพราะเมื่อคุณรู้คำที่ประกอบเป็นโครงประโยค กฎไวยากรณ์ที่อ่านทีหลังจะมีตัวอย่างจริงให้ยึด แทนที่จะเป็นสูตรลอย ๆ

จำเป็นต้องอ่านฮันกึลให้ได้ก่อนเริ่มท่องไหม?

ควรอ่านฮันกึลได้ก่อน แม้จะยังช้าก็ตาม ถ้าจำคำผ่านการถอดเสียงเป็นอักษรโรมันหรือคำอ่านแบบไทย คุณจะติดเสียงที่ผิดและต้องกลับมาแก้ทีหลัง ซึ่งใช้เวลามากกว่าการเรียนอ่านตั้งแต่แรก

ท่องครบ 100 คำแล้วสอบระดับต้นผ่านเลยไหม?

ยังไม่พอ เพราะ 100 คำนี้เป็นเพียงจุดตั้งต้นที่ทำให้โครงประโยคเข้าที่ ส่วนการสอบต้องอาศัยคลังคำระดับต้นทั้ง 982 คำ ไวยากรณ์พื้นฐาน และความคุ้นเคยกับรูปแบบข้อสอบ รายละเอียดเกณฑ์ต่าง ๆ ควรตรวจสอบจากเว็บไซต์ทางการ

อัปเดต: 2026-09-04